Dune Estate Bloemendaal

Door de hele villa heen legde Studio Jeroen van Zwetselaar een hedendaags vocabulaire over het pand uit 1899, waarbij de ligging op de duintop leidde tot een terughoudende keuze in materiaal en toon. De keuken en de aangrenzende leefruimtes zijn behandeld als een doorlopende reeks, met zichtlijnen die zijn afgestemd op het omliggende landschap in plaats van kamer voor kamer afgesloten te worden.

Boven zijn de slaapkamer en badkamer met dezelfde aandacht voor verhouding herzien, met de nadruk op rustige oppervlakken en gelijkmatig licht boven decoratie. In de plattegrond is een thuiswerkplek ondergebracht, zo gepositioneerd dat deze losstaat van de meer gemeenschappelijke ruimtes op de begane grond, maar wel deel blijft uitmaken van de algehele logica van het huis.

De hal, in veel villa's uit die periode een restruimte, is opnieuw benaderd als bewuste overgang — een drempel tussen de historische schil van het landgoed en het vernieuwde interieur. Door alle ruimtes heen houdt het ontwerp vast aan één uitgangspunt: helderheid in beweging door een gebouw waarvan de ouderdom die helderheid in de loop der tijd had vertroebeld.